Θα σου πω ειλικρινά
μην
το πεις πουθενά.
Τίποτα
δεν σε θυμίζει
τίποτα
δεν σε ζητάει
όλα
είναι περασμένα
και
κανένας δεν ρωτάει.
Θα σου πω ειλικρινά
μην
το πεις πουθενά.
Τίποτα
δεν σε θυμίζει
τίποτα
δεν σε ζητάει
όλα
είναι περασμένα
και
κανένας δεν ρωτάει.
-Τι χρώμα έχει η θάλασσα;
-Μπλέ.
-Βάλε λίγη σε ένα ποτήρι, τώρα;
-Διάφανο.
-Τι χρώμα έχει η ζωή;
-Μαυροασπρο.
-Βαλε λίγη σε ένα όνειρο, τωρα;
-Διάφανο.
~Άγγελος Μητσόπουλος
Σε μια κοινωνία που δεν σε αφήνει να είσαι ο εαυτός σου, με κλισέ επαναλήψεις, βιδωμένες προκαταλήψεις, μασημένα λόγια.
Σ' έναν κόσμο που έχει ως λάβαρο την απάτη, σε σχέσεις πρόσκαιρες, σκέψεις άγουρες, παρατημένα όνειρα.
Σε μια εποχή που έχει χαθεί η επαφή, με την φύση, το άυλο, την ειλικρίνεια.
Έχουν μείνει τα σκουπίδια για βραβείο, σε κάθε μορφή κατάθλιψης, λίγο πριν την παραφροσύνη στο φρένο και το τρένο.
Κάθε χρώμα είναι ίδιο αν το δεις από ψηλά
δεν
αλλάζει η ουσία μα σε πάει πιο κοντά,
πιο
κοντά στο όνειρό σου και στο θαύμα πιο κοντά.
Είναι
τ’ όνειρο ταξίδι, της ψυχής μας στο παρόν
που
συνέχεια ζει στο τώρα, στα σημεία των καιρών.
ΠΑΣ
ομάδα θρυλική
αντίπαλους
φοβίζεις
με
την ομαδάρα σου
όλους
τους κερδίζεις.
Είσαι
η αγάπη
κάθε
Ηπειρώτη
και
σε θέλουμε ψηλά
να
'σαι ομάδα πρώτη.
Γιαννενάρα
ολέ
παντού
σ' ακολουθούμε
ΠΑΣ
ολέ, ΠΑΣ ολέ
και
σε προσκυνούμε.
Για
σένα είναι η κορυφή
και
πάντα ανεβαίνεις
με
τις επιτυχίες σου
όλους
μας τρελαίνεις.
Είσαι η καψούρα
Όλης
της Ηπείρου
Σε
κάθε πόλη αντηχεί
Η
ωδή του Πύρρου.
~Άγγελος Μητσόπουλος
Η συγκεκριμένη φωτογραφία, που είχα τραβήξει στην λίμνη Παμβώτιδα (Ιωαννίνων) το περασμένο Φθινόπωρο, επιλέχθηκε από την καλλιτεχνική επιτροπή (του Τμήματος Τουρισμού Δήμου Ιωαννιτών) για την έκθεση του διαγωνισμού φωτογραφίας με τίτλο : "Ο άνθρωπος και το περιβάλλον του".
*Όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες θα πραγματοποιηθεί η έκθεση.
Έστω και ένα βιβλίο να φτάσει στα χέρια ενός αναγνώστη, νιώθεις ικανοποίηση. Από εκεί και πέρα, αν φτάσουν μερικές δεκάδες (όπως συμβαίνει με το νέο μου βιβλίο μέχρι στιγμής) νιώθεις αγαλλίαση, καθώς έχεις ήδη επικοινωνήσει με άλλους ανθρώπους.
Ένας νέος άνθρωπος, πολυγραφότατος και αρκετά δραστήριος είναι ο σημερινός μας καλεσμένος. Σε δύο μήνες μπαίνει στο 33ο έτος της ζωής του και μετρά ήδη οχτώ βιβλία: τέσσερις ποιητικές συλλογές, δύο δοκίμια και δύο διηγήματα. Έχει χαρίσει επίσης στίχους του για μελοποίηση, διαθέτει δικό του blog και ασχολείται πολύ με το πολιτιστικό έργο του τόπου του γενικότερα.
Στους περίεργους καιρούς που ζούμε η ποίηση του Άγγελου Μητσόπουλου, έρχεται να καθρεφτίσει εκείνα που οι περισσότεροι αρνούνται να δουν, φοβούμενοι μην διαταραχτεί το "φαίνεσθαι" που επιμελώς φροντίζουν να κρατηθεί ψηλά. Πενηνταεφτά ποιήματα σε τρείς ενότητες. Κάθε ενότητα και μια ενδοσκόπηση. Κάθε ενότητα και μια αφορμή για πυροδότηση σκέψεων, προβληματισμών αλλά και συναισθημάτων.
Αγαπητέ κύριε Μητσόπουλε,
σας ευχαριστούμε που μας τιμήσατε με την συμμετοχή σας στον Ζ΄ Διαγωνισμό Λογοτεχνίας στην Μνήμη του Στέλιου Γεράνη.
Η Εταιρία Γραμμάτων & Τεχνών Πειραιά, όπως σε όλους τους προηγούμενους διαγωνισμούς της, εξέδωσε από ένα βιβλίο αντίστοιχα για τον κάθε διαγωνισμό, στο οποίο συμπεριελήφθησαν εκτός από το Βραβείο και τις τρεις διακρίσεις και τα ποιήματα τα οποία συγκέντρωσαν υψηλή βαθμολογία.
Το βιβλίο ομολογώ με ξάφνιασε, αφού τόσο το εξώφυλλο, όσο και ο τίτλος του παραπέμπουν σε κάτι ρομαντικό, σε μια ιστορία πάθους ίσως. Ωστόσο οι αλήθειες που διαβάζει κανείς ουδεμία σχέση έχουν. Έξυπνο, μιας και έτσι ο αναγνώστης αιφνιδιάζεται και του δημιουργείται η περιέργεια να διαβάσει μετά μανίας την συνέχεια. Τα όνειρα των νέων, η διάθεσή τους για ζωή, που δυστυχώς φρένο βάζει η βαθιά οικονομική κρίση της Ελλάδας. Οι ήρωες αναζητούν την ελευθερία προσπαθώντας να
Το βιβλίο "88 μικρές βιτρίνες" αποτελείται από μικρά ποιήματα, μικρές φράσεις οι οποίες περιέχουν μεγάλα νοήματα, μεγάλες εκφάνσεις, όπως γράφει ο ίδιος ο ποιητής-συγγραφέας Άγγελος Μητσόπουλος. Θαυμάζω τους δημιουργούς που μέσα σε λίγες μόνο γραμμές καταφέρνουν να περάσουν μεγάλα νοήματα.
Όλοι
το παίζουν μάγκες
και
ας μην ξέρουν τίποτα
νομίζουν
ότι είναι
κάποιοι
πολλοί μεγάλοι
και
θέλουν να μιλούν
κι
ας λένε ότι να ‘ναι.