Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Η μικρή Ελπίδα

Η ξαδέρφη της Άντριας μένει στην Στοκχόλμη τα τελευταία δέκα χρόνια. Δουλεύει σε μία μεγάλη εταιρεία εξαγωγών, εκεί όπου γνώρισε τον άντρα της με τον οποίο παντρεύτηκε πριν πέντε χρόνια στο νησί της Σαντορίνης. Έρχονται κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα για διακοπές. Έχουν αποκτήσει την μικρή Ελπίδα, η οποία έχει ιδιαίτερη αγάπη για την Ελλάδα, χώρα καταγωγής της μαμάς της.

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Ο μύθος της λίμνης!



Τι ήταν αυτό; 
Αναρωτήθηκε και ακούμπησε στο πεζούλι που δεσπόζει πάνω από τη λίμνη.  Όπως γύρισε προς τα δεξιά είδε έναν ψαρά γύρω στα πενήντα, να μιλάει στο κινητό και να λέει: «πρόλαβα και το φωτογράφισα ήταν πολύ μεγάλο. Θα μου δώσεις τα χρήματα που σου ζήτησα;»
Πήρε την απάντηση και ανέκφραστος έκλεισε το κινητό του. Μάλλον δεν του άρεσε αυτό που άκουσε από την άλλη πλευρά. Αν κρίνεις από τον τρόπο που πέταξε το κινητό του, στο σακίδιο με τα δολώματα και τα ψαρικά εργαλεία.

Διστακτικά ο Τώνης αφού σηκώθηκε, πήγε προς το μέρος του ψαρά και τον ρώτησε με τρεμάμενη φωνή…

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Αγροτεμάχιο στον Μαραθώνα!

Ίσως κάποτε να ήταν όλα πιο εύκολα. Άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι. Είναι άλλο να ζεις το χίλια εννιακόσια εξήντα πέντε και άλλο το δύο χιλιάδες δέκα πέντε. Αλλά οι ανησυχίες δεν απουσιάζουν. Υπάρχουν τα θετικά, υπάρχουν και τα αρνητικά σε κάθε εποχή και σε κάθε γενιά. Αν σου ερχόταν το δύο χιλιάδες δέκα πέντε ένα εφάπαξ

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Η απάντηση είσαι εσύ!


Είχε μια ακόμη ευκαιρία να ξεδιαλύνει τι ακριβώς θα έκανε στη ζωή της. Όχι πως δεν ήξερε τι ήθελε, αλλά κάποια γεγονότα την κρατούσαν πίσω και συνεχώς ανέβαλε τα όνειρα της. Το είχε πάρει απόφαση πλέον και ήταν διατεθειμένη να πληρώσει κάθε τίμημα.

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Τίποτα δεν είναι μόνιμο!

Ο ήλιος ξεπρόβαλε ανάμεσα στα βουνά. Εκείνο το πρωινό είχε μια γλυκιά μελαγχολία. Από τα ηχεία του παλιού ραδιοφώνου, ακουγόταν οι στίχοι ενός τραγουδιού που σε κάνει να αναπολείς ακόμη περισσότερο τα χρόνια που πέρασαν... «Κανένα σημείο στη γη / δεν έχει τη λάμψη αυτή / που έχεις στα μάτια εσύ / και πάντα τη δίνεις σε μένα...» σιγοτραγούδησε τους στίχους ο Τώνης μελαγχολώντας!

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Ανέλπιστος Σωτήρας!

Η αδερφή μου εργαζόταν σε μία μεγάλη πολυεθνική εταιρία. Ο μισθός της ήταν πεντακόσια ευρώ το μήνα, αν και ο τζίρος της εταιρίας έφτανε πολλά εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Σχεδόν κάθε μέρα έκανε υπερωρίες, απλήρωτες εννοείται, οι οποίες συμπλήρωναν ένα δωδεκάωρο εργασίας την ημέρα. Όπως ήταν λογικό, κάποια στιγμή και αφού είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι, πιέστηκε υπερβολικά και αντέδρασε. Γυρνούσε στο σπίτι και μου τηλεφωνούσε κλαίγοντας.