Στίχοι: Άγγελος Μητσόπουλος Τι βλέμμα ήταν αυτό; τι φλόγα; σε μια στιγμή κι οι δυο στην πόρτα μπήκα να ζήσω το ανεκπλήρωτο μα η ηθική απ το βάθος κι ο φόβος με πέταξαν με ορμή στο δρόμο του μήπως Κι έγινε σφαίρα, της καρδιάς ο χτύπος.
Σήμερα 21/2 γιορτάζει η πόλη που έγινε η δεύτερη πατρίδα μου, τα Ιωάννινα. Η πόλη που αγάπησα τόσο πολύ,
Ο Ερμής αναμοχλεύει τις ανάκατες αναμνήσεις του, τις σκόρπιες σκέψεις του στα μονοπάτια του μυαλού του και τις μοιράζεται μαζί μας. Αναμνήσεις μιας άλλης, αθώας εποχής, αναμνήσεις που κάποτε πονούσαν, αναμνήσεις που κατέκτησαν μια θέση με το σπαθί τους στο χρονοντούλαπο της καρδιάς του.
Όντας ένας συγγραφέας της επαρχίας με περιορισμένο αναγνωστικό κοινό, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σύντομες σκέψεις.
Ξεκίνησα να γράφω ακριβώς μετά το λύκειο, στίχους, ποιήματα και διηγήματα. Όχι απαραίτητα για να βιοποριστω από την συγγραφή, απλά αν συνέβαινε αυτό θα ήμουν περισσότερο ευγνώμων. Γράφω για να εκφραστώ, για να επικοινωνήσω με τους συνανθρώπους μου, για να μην παρασυρθώ από εξαρτήσεις και για να μεταδώσω ένα ψήγμα ανθρωπιάς.
Η σπουδαιότερη καλλιτέχνιδα είναι η φύση. Και η Ήπειρος είναι σπουδαία καλλιτέχνιδα. Τα «Ανήλιαγα σοκάκια» διαδραματίζονται στα γεωγραφικά όρια της Άρχαίας Ηπείρου. Και για να σας προλάβω δεν μιλάω ούτε εθνικά, ούτε πολιτικά, παρά μόνο γεωγραφικά και ανθρώπινα.
Αυτές τις ανθρώπινες πλευρές, αλλοτινών περασμένων εποχών, προσπαθώ να φωτίσω μέσα από τις σελίδες του καινούργιου μου βιβλίου.
Η φύση της Ηπείρου έχει θρέψει γενιές και γενιές και συνεχίζει να το κάνει περίτρανα, απ΄άκρη σ΄άκρη. Απ’ τις κορφές ως τα παράλια.
Αλλά…
…πάντα υπάρχει αυτή η μικρή λέξη που αλλάζει το ρου της ιστορίας.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν, ο δημοσιογράφος Νίκος Βούστρος και η συγγραφέας – κειμενογράφος Νεφέλη Πόπη Ζάνη. Ενώ ο μουσικοσυνθέτης Κώστας Μαργώνης, έχει μελοποιήσει και θα ερμηνεύσει τραγούδια σε στίχους Άγγελου Μητσόπουλου.
Σ' έναν κόσμο δίχως χρώμα
δίχως όνειρα πολλά
κρατά μακριά, μα συνάμα κοντά
τον ενθουσιασμό και την σιγουριά.