Η Κυρία Κη (παραμύθι)

Σ’ ένα μικρό νησί, πριν από πολλά χρόνια, ζούσε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Ο πατέρας, η μητέρα, τα δυο τους παιδιά και η γιαγιά.

Το νησί ήταν πολύ όμορφο, όμως είχε λίγους κατοίκους. Τα σπίτια ήταν λευκά και στο λιμάνι υπήρχε ένας παλιός φάρος.

Σταλες δροσερές (χαϊκού - haiku)

 

Το  χαϊκού μου (φωτό),  επιλέχθηκε και βρίσκεται ανάμεσα στα 30 διακριθέντα (σύντομα ποιήματα), του διαγωνισμού του "Room for art" και τα οποία έχουν αναρτηθεί στους δρόμους της Λευκωσίας.

Ένα διήγημα για την λεβεντογένα Ήπειρο (Άγγελος Μητσόπουλος)

Λίγο πριν τα ογδόντα πέντε του χρόνια, τα οποία χρόνο με το χρόνο βάραιναν όλο και περισσότερο την ευθυτενή, ψηλή του κορμοστασιά, είχε ακούσει πολλές ιστορίες που διαδραματιζόταν στο χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, όπως και άλλες που γεννιόταν και διαδραματιζόταν στην φαντασία των θαμώνων του καφενείου. Ο συνονόματος εγγονός του, που του είχε ιδιαίτερη αδυναμία ζητούσε συνεχώς να αφηγείται με κάθε λεπτομέρεια τον μύθο για τις τρείς μετέωρες πέτρες που βρισκόταν ψηλά στο βουνό, στον Προφήτη Ηλία, πάνω από μια τεράστια σπηλιά. 

Το κομπολόι δεν ήταν από κεχριμπάρι - (Α' ΕΠΑΙΝΟΣ)

Ωσάν κάτι να μας προσθέτει η βροχή.

Θύμησες.

Η βροχή του Νοέμβρη, με τα φύλλα για πέπλο.

Προσπαθεί να κρύψει την θλίψη του γήρατος

και τις βιαιότητες του χθες.

Διάκριση ποιήματος χαϊκού

 

Ύστερα από αξιόλογη 600 ποιημάτων χαϊκού, το ακόλουθο ποίημά μου, έχει επιλεγεί και βρίσκεται ανάμεσα στα 30 διακριθέντα, του διαγωνισμού του "Room for art".

Στις αρχές Ιουνίου θα αναρτηθούν και στους δρόμους της Λευκωσίας.

Κανένα σημείο στην γη

Όλοι ψάχνουν να βρούν

ένα σημάδι με φως

εκεί ψηλά να ανεβούν

εκεί που ναι ο ουρανός
εκεί που ανοίγει ο καιρός.

Κομμένο σκοινί

Θα σου πω ειλικρινά

μην το πεις πουθενά.

 

Τίποτα δεν σε θυμίζει

τίποτα δεν σε ζητάει

όλα είναι περασμένα

και κανένας δεν ρωτάει.