Μονόχρωμοι τοίχοι

"Κάθε μέρα που περνάει κοστίζει σε μας..."  μπλα μπλα μπλα… ακουγόταν από την τηλεόραση. Ήταν το δελτίο ειδήσεων στις οχτώ. Όχι ότι το παρακολουθούσε, απλά είχε ανοιχτή την τηλεόραση, ανοιχτή και τη σκέψη του, που έτρεχε στην ιδέα για την επιχείρηση που ήθελε -και δεν μπορούσε- να ανοίξει. Ένα χώρο πολιτισμού, όπου θα γίνονται διάφορα καλλιτεχνικά δρώμενα. Με το foyer (φουαγιέ) και με μία μεγάλη βιβλιοθήκη, με σκηνή για ομιλίες και συναυλίες και τοίχους μεγάλους

"Μικρό καφέ"

Αφού περπάτησαν στον πεζόδρομο της οδού Αλήθειας, στην κεντρική αγορά της πόλης, έφτασαν στο café.
Η ώρα ήταν 12:30 και το μαγαζί ήταν γεμάτο. Τι πρωτότυπο για μεσημέρι Σαββάτου.
Ο Τώνης μπήκε πρώτος, άνοιξε την πόρτα και μετά από μια γρήγορη ματιά, το βλέμμα του έπεσε σ’ ένα μεσήλικο ζευγάρι που μόλις είχε πληρώσει τη σερβιτόρα κι ετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν τις καρέκλες που είχαν «νοικιάσει» για την τελευταία ώρα.

Μεσσίας άπειρος

Αν υπήρχε δικαιοσύνη

δεν θα ξυπνούσαμε

το πρωί,

να πάμε να στηθούμε

στην ουρά για ένα

καλύτερο αύριο.

Θα υπήρχαν

βραδινά γραφεία

«καλύτερου αύριο»

και μόνο οι αλήτες

θα ξυπνούσαν το πρωί.

Άντε και κάνα δυο ποιητές

οι οποίοι θα πήγαιναν

κόντρα στο κατεστημένο.

-Άγγελος Μητσόπουλος

Εφήμεροι

Είναι απίστευτο πόσο αλώβητα

μένουν τα κτίρια και τα τοπία

στο πέρασμα του χρόνου.

Και περνάνε οι άνθρωποι και

δεν μαθαίνουν πόσο εφήμεροι είναι.

~Άγγελος Μητσόπουλος 

Η εγγύηση για την ελπίδα... είναι τα όνειρά μας!

Φωτογραφία: Άκης Χαραλάμπους

Ας χτίσουμε έναν κόσμο γεμάτο όνειρα και ελπίδες.

Πριν πράξουμε οτιδήποτε, να έχουμε στο μυαλό μας

το μέλλον, γιατί είμαστε υπεύθυνοι για τον κόσμο 

που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές.

Ας μάθουμε να σεβόμαστε τον συνάνθρωπο μας.

Ας ζήσουμε με ζωντάνια, γεμάτοι ενέργεια.

Κορυφή

Φώναξες τόσο δυνατά
που σ’ άκουσε και το χθες.
Ήταν μια κραυγή απόγνωσης
και μετά κενό.

Πως ανέβηκες εκεί πάνω;
Ποιος πίστεψε σ’ εσένα;
Κανείς.
Κανείς δεν σου έδωσε
την ευκαιρία που έψαχνες,
την πήρες μόνη σου.
Έφτασες στην κορυφή.

Όμως δεν είδες αυτό που
περίμενες. Αυτό που είχες
ονειρευτεί.
Αντίκρισες τα πτώματ
στα οποία πάτησες κι εσύ
για να αναδυθείς.

Μετάγγιση συναισθημάτων

Υπάρχουν διάφορα είδη ψυχοθεραπείας.

Το δικό μου είναι να γράφω βιβλία.

Όχι δεν είναι σωστός ο ορισμός.

Μου αρέσει... ότι νιώθω, ότι με πειράζει,

ότι αισθάνομαι, να το μεταφέρω με ευλάβεια 

σε πρώην λευκές ή κίτρινες σελίδες. 

Σαν ένα είδος μετάγγισης συναισθημάτων

και μετάλλαξης των λογισμών.

Από σκέψη και βίωμα 

σε βιβλία και εμπνεύσεις!

~Άγγελος Μητσόπουλος