Κόντρα στο ρεύμα...

Και τώρα που οι στιγμές έγιναν ανάμνηση, ψάχνω τη

δύναμη να προχωρήσω στη ζωή, ακόμη και γονατιστός.

Άλλωστε, τι άλλο είναι η ζωή από ένας συνεχής αγώνας;

Κι αν επιλέξεις να λοξοδρομήσεις από την πεπατημένη,

να πας κόντρα στο ρεύμα, οι άλλοι θα προσπαθήσουν να

σε βυθίσουν. Και θα σε χαρακτηρίσουν ακραίο. Εγώ όμως

νιώθω νικητής. Κλείνω τ’ αυτιά μου, ανοίγω τις πύλες

της ψυχής μου και ξεκινάω το ταξίδι μου. Κι ας μην είναι

κανείς εκεί να με περιμένει.

~ Άγγελος Μητσόπουλος

Άτεχνα τρένα

Ότι κι αν είπα δεν άκουσες

ότι κι αν ένιωσα δεν είδες

όσα σημάδια κι αν άφησες

δεν θα μου γίνουν ρυτίδες.

Είναι σοφό το ξημέρωμα

σαν του δασκάλου την πένα

όσα κι αν είπες ξεπέρασα

μπήκα σε άτεχνα τρένα.

Όλα τα όνειρα ξέφτισαν

μέχρι κι η αλλόκοτη φέξη

όσα οι μοίρες δεν σκέφτηκαν

στα 'χει το αύριο πλέξει.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Μαριονέτα στο χιόνι

Ο δρόμος της ζωής μακρύς. Ξεκινάει και τελειώνει με μια ανάσα. Συλλέγεις εμπειρίες συνεχώς. Άλλες τις κρατάς κι άλλες τις πετάς.

Η ζωή είναι ωραία αλλά και μικρή για να αναλώνεσαι σε ανούσιες σκέψεις και πράγματα, που όχι μόνο δεν σε γεμίζουν, αλλά σε καταπονούν συναισθηματικά. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αυτό θα το λέω συνέχεια, μήπως και το πιστέψω. Γινόμαστε αφελείς, άπληστοι. Δεν έχουμε υπομονή. Ξοδεύουμε την ενέργειά μας σε άσκοπες πράξεις.

Το αύριο ένα συνεχές σήμερα.

Η φύση δεν κάνει λάθη, σε αντίθεση με τον άνθρωπο που σφάλλει συνεχώς. Κάτι δεν έχουμε διδαχθεί καλά ή δεν θέλουμε να το καταλάβουμε. Σκέψεις πάνε κι έρχονται.

Κάθε δυστυχία ξεκινά από μια σκέψη που, αν δεν την κάψεις, θα απλώσει τα πλοκάμια της και θα ριζώσει. Το μυαλό σού παίζει παιχνίδια. Είναι και αυτές οι ατέλειωτες συνήθειες που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας. Άλλες μπορούμε και τις εγκαταλείπουμε κι άλλες γίνονται οδηγοί στη ζωή μας.

-Άγγελος Μητσόπουλος-

(Καλοκαίρι στην ψυχή, 2015)

Vacuum

Το πιο ρεαλιστικό που έχω ακούσει 

για το θάνατο και τη "μετά θάνατον ζωή" είναι αυτό:

"Όπως δεν θυμόμαστε τίποτα πριν τη γέννηση μας, 

έτσι είναι και μετά το θάνατο."

~Άγγελος Μητσόπουλος

Καμένες αναμνήσεις

Αγναντεύεις έξω από το παράθυρο,

πρόσωπα πάνε κι έρχονται,

ψωνίζουν υποσχέσεις,

ανέκφραστα.

Εσύ, στη δική σου ουτοπία,

δεν νιώθεις την αδημονία των παιδιών

να ανοίξουν τα παιχνίδια τους.

Το τζάκι καίει και τις τελευταίες αναμνήσεις

από το περασμένο εορτασμό.

Έρχονται Χριστούγεννα,

το γράφει στις εφημερίδες που έκαψες

για να ζεσταθείς,

το είπαν και στις ειδήσεις, όταν μισοκοιμόσουν

και το σκοτάδι σού κρατούσε συντροφιά.

Αλλά εσύ γνωρίζεις, καλύτερα απ’ όλους,

ότι θα περάσουν και πάλι οι γιορτές

κι εσύ εκεί, ξαπλωμένη στην ξύλινη αιώρα,

θα προσπαθείς να αιχμαλωτίσεις περσινές εμπειρίες

στο ημερολόγιο.

~Άγγελος Μητσόπουλος

...γενικά, ο άνθρωπος!

Ο ανθρώπινος νους και γενικά ο άνθρωπος είναι ικανός για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πως θα γίνει το καλύτερο, σε μια κοινωνία και φυσικά με ποιο τρόπο θα γίνει. 

Κάθε τομέας μιας κοινωνίας, πρέπει να βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό σημείο ώστε να προσφέρει στους πολίτες της, τα απαραίτητα ιδανικά και πρότυπα ώστε να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή.

Σημαντικό στοιχείο για μία κοινωνία είναι η ολοκληρωμένη και σωστή μόρφωση των μελών της, καθώς το παν είναι η σωστή παιδεία για έναν άνθρωπο. Για να πετύχεις κάθε στόχο στη ζωή σου πρέπει να έχεις τις σωστές βάσεις, αυτές που θα σε οδηγήσουν με συνέπεια και ειλικρίνεια στο στόχο σου, περνώντας και ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο.

"Καλοκαίρι στην Ψυχή" και στην Αθήνα (photos)

Photo: Kamilo Nollas

Σε έναν όμορφο χώρο της πρωτεύουσας, το Βιβλιοπωλείο Επί Λέξει, στην οδό Ακαδημίας 32, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 6/11 η παρουσίαση του βιβλίου του Άγγελου Μητσόπουλου.