[...από τα έγκατα της ψυχής]

Σαν χείμαρρος, οι λέξεις...

βγαίνουν από τα έγκατα της ψυχής,

παίρνουν μαζί τους συναισθήματα,

βουτηγμένα στην προσδοκία.

Η διαδρομή είναι η ίδια...

το ταξίδι προκαλεί πληθώρα σκέψεων,

η καρδιά δυναμώνει τη σκέψη.

Χωρίς περιορισμούς.

Δεν χάνονται οι φράσεις,

υπάρχουν αιώνια

μπορεί... να γίνουν βιώματα,

μελωδικοί στίχοι

ή χρώματα στη μέρα σου.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Προκλήσεις

Η εμμονή στο φόβο...

τρομοκρατεί την ψυχραιμία.

Δεν είναι κανόνας,

είναι παιχνίδι του μυαλού

που αφαιρεί τον ενθουσιασμό

και προσθέτει αβεβαιότητα.

Πρέπει να γίνεις σκληρός

για να υπομείνεις τις προκλήσεις

της ατέλειωτης συγκίνησης.

Μη φοβάσαι από συνήθεια,

συγκεντρώσου με ευφυΐα 

στις επιδιώξεις του υποσυνείδητου.

Η καρδιά είναι γενναία,

ακόμη κι όταν πληγωθεί...

Δεν ανέχεται όμως ψεύτικα λόγια.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Ο παράδεισος

Αν επιδιώξεις την αγάπη

έχεις τα πάντα συντροφιά.

Αν δίνεις χώρο στην αγάπη

γεμίζεις το σύμπαν με χαρά.

Υπάρχει μέσα σου κι αναβλύζει

μία αστείρευτη πηγή.

Όταν εκπέμπεις την αγάπη

κάνεις φίλους δυνατούς.

Και γίνεσαι άνθρωπος κι εσύ.

Η δύναμη της σε εξυψώνει

πάνω στον έβδομο ουρανό,

εκεί που ζεις αιώνια. 

Όταν παράδεισο αντικρίσεις

θα χεις βιώσει τη ζωή.

Το υψηλότερο σημείο

για να ανέβεις ειν' η αγάπη.

Φιλοτεχνεί τα μονοπάτια...

Μες στην απόλυτη γαλήνη

και την ατέλειωτη ηδονή.

Μες στην αστείρευτη ευτυχία

και την αιώνια ζωή.

Όλα γεννιούνται από αγάπη

και δεν τελειώνουν αν τ αγαπάς.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Με τον πόνο στα μάτια

Κι αν δεν πονάς.

Προτίθεσαι να νιώσεις

τον πόνο, κάποια στιγμή.

Είναι μέσα στη ζωή

θέλεις να τον βιώσεις.

Τα δάκρυα, είναι ο πάγος της ψυχής.

Σαν ποτάμι εκβάλουν

από την κρήνη της θλίψης.

Εντοπίζω τον πόνο,

στα μάτια των ανθρώπων.

Θέλουν να χωρίσουν,

όμως φοβούνται.

Θέλουν να φωνάξουν,

όμως σωπαίνουν.

Θέλουν να κλάψουν,

όμως διστάζουν.

Έχουμε την ευκαιρία, να γελάσουμε.

Αλλά πνίγουμε τη χαρά μας, μέσα 

σε στατικές, καταθλιπτικές, σχέσεις.

Δεν ανέχομαι τον πόνο,

στα μάτια των ανθρώπων.

Κάνουν σκόνη τους πόθους.

Επειδή δεν βλέπουν τον ήλιο

που τους χαμογελά, με αγάπη.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Παρών

Δεν σκέφτομαι. Εγκαταλείπω για λίγο το νου.

Αφήνω μόνο το παρόν να μου μιλάει.

Οι στιγμές που ζω τώρα είναι η ύπαρξη μου.

Ότι αληθινά υπάρχει.

Επιλέγω να είμαι παρών,

στην άφατη πραγματικότητα.

Οι επιθυμίες, μου προκαλούν πόνο.

Δεν διστάζω να κλείσω τα μάτια

και να διαλογιστώ.

Να αδειάσω το χείμαρρο

που έχει πλημμυρίσει το μυαλό.

Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή.

Οι σκέψεις στερούν τη γαλήνη της ψυχής.

Μόνο, αν αντέξεις τη δύναμη του τώρα,

θα αρχίσεις να ζεις.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Εδώ και τώρα

Είσαι νέος.

Σε εμπειρίες, όχι σε ηλικία.

Ο χρόνος είναι δημιούργημα

των ανθρώπινων προσκολλήσεων.

Αναζητάς φως...

τη στιγμή που έχεις τον ήλιο,

μπροστά στα μάτια σου.

Θέλεις φίλους...

κι όταν τους βρεις, κάνεις

τα πάντα για να τους χάσεις.

Εδώ και τώρα ξεκίνα να ζεις.

Σκέψου τα θετικά,

άσε τις στιγμές να κυλήσουν.

Η ζωή είναι σαν ποτάμι.

Ρέει συνεχώς.

Ώσπου φτάνει στη θάλασσα.

Γίνεται ωκεανός στο πλάι σου.

Γίνεται η αντανάκλαση του ήλιου.\

Γίνεται το γέλιο σου, στην άμμο.

Όπως συνθέτει κι η ζωή 

τα ηλιοβασιλέματα για σένα.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Αν δεν υπήρχαν...

Οι αλλαγές που βρίσκονται

προ των πυλών,

σκοπεύουν να με τρομοκρατήσουν.

Αλλά κρατιέμαι από το θάρρος, 

που μου παρέχει το τώρα.

Υπάρχουν άνθρωποι

που ζεις μαζί τους 

και τους αγαπάς.

Και άνθρωποι που αγαπάς

μαζί τους αυτά που ζεις.

Αν δεν υπήρχαν οι έρωτες

κι οι χωρισμοί.

Πόσα τραγούδια δεν 

θα είχαν γραφτεί;

Πόσες σελίδες θα ήταν

χωρίς ίχνος από μελάνι;

Κάποια έργα τέχνης

θα είχαν μείνει ανείπωτα.

Όταν ραγίζουν οι καρδιές

γεννιέται ένα βιβλίο.

Υπάρχουν πράξεις

που πρέπει να τις κάνεις

την ώρα που θέλεις. 

Αν τις αφήσεις 

και δεν τις κάνεις,

θα σου προσδίδουν 

ένα κενό μέσα σου.

~Άγγελος Μητσόπουλος