Παρουσίαση "Ικμάδας" στην Αθήνα (φώτο)

Την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011 στο βιβλιοπωλείο Παπανικολάου 

(στη Νέα Σμύρνη) πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Ικμάδα" στους Αθηναίους αναγνώστες.

Για το βιβλίο μίλησε η Ελένη Καπέλου, Καθηγήτρια (στο ΤΕΙ Αθήνας)

Παρουσίαση "Ικμάδας" στα Γιάννενα (φώτο)

Την Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011 στο βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» (Ιωάννινα) πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής του Άγγελου Μητσόπουλου.

Στην παρουσίαση παρευρέθηκαν περίπου 100 προσκεκλημένοι.

Κάποιος άλλος

Σήμερα ήσουν μια άλλη.

Ο τρόπος που με κοιτούσες.

Όλα όσα έλεγες, ήταν πρωτόγνωρα.

Κι εγώ νιώθω περίεργα.

Ίσως φταίει η άνοιξη.

Ίσως το μυαλό που φτιάχνει

μόνο του σενάρια.

Σίγουρα κάτι συμβαίνει.

Κάποιο κρυμμένο συναίσθημα έσκασε.

Δεν υπάρχουν θύματα.

Μόνο δάκρυα, για να γεμίσουν

το ποτάμι της έκστασης.

Αν δεν ερχόσουν εσύ,

δεν θα τα είχα ζήσει όλα αυτά.

Αν δεν φύγω, δεν θα ζήσω

το υπόλοιπο της ζωής.

Όταν περάσουν τα χρόνια,

θα καταλάβεις

…πως ήμουν κάποιος άλλος.

ΑΓΓΕΛΟΣ • ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Στάχτη

Αν δεν έρθεις θα φύγω.

Αν αργήσεις, δεν θα σε περιμένω.

Η στάχτη είναι η αλλαγή.

Μην περιμένεις μετά τη φωτιά

να έρθει η αλλαγή.

Η στάχτη είναι η αλλαγή.

Μάζεψε ότι απομείνει 

και φτιάξε μια μάζα.

Μη στεναχωρηθείς αν δεν δεις

το αποτέλεσμα που θέλεις.

Αν δεν έρθει το φως του ήλιου

θα έρθει το φεγγάρι, η έμπνευση.

Η στάχτη ήταν φως.

Αλλά τα κατέστρεψε όλα.

Ή μάλλον όλα.

Η στάχτη ήταν φως.

Κάτι μπορείς να βρεις

κι ας μην την έβαλες εσύ τη φωτιά.

Αλλά δεν ήσουν εκεί 

για να τη σβήσεις.

Άργησες; Δεν ήθελες να πας;

Κανείς δεν θα μάθει γιατί δεν ήρθες.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Φωνές ηρώων

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια…

Η Κυρά Φροσύνη έγινε σύμβολο

και οι στιγμές της, παραμένουν,

στα άδυτα της ερημωμένης πραγματικότητας.

Απέμεινε το κάστρο

να θυμίζει το χθες,

που σαν ουτοπία αναδύεται

από τα σπλάχνα της λίμνης.

 

Η ιστορία της πόλης των τεχνών,

μοιάζει με χείμαρρο συναισθημάτων.

Ενώ μέσα από τα τείχη των αναμνήσεων,

ξεπροβάλλουν φωνές ηρώων.

Δίνοντας την ώθηση

για τη λύτρωση των στόχων.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Πρωτόγνωρα παγκάκια

Λίγο, λίγο ανεβαίνεις όλο και πιο πάνω στη σκάλα της ζωής. Κάθε μέρα και μια πρόκληση. 

Από σένα εξαρτάται πως θα την εκμεταλλευτείς, αν είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις νέους αγώνες.

Χρειάζεται υπομονή, να περιμένεις με πίστη για να δεις αυτό που υπάρχει. Η μέρα κάνει υπομονή κάθε νύχτα μέχρι να βγει ο ήλιος. Δεν παραπονιέται πως η νύχτα της κλέβει τη λάμψη, απλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Ο ήλιος έρχεται ακόμη κι αν υπάρχουν σύννεφα. Η φύση έχει προνοήσει για όλα. Ακολούθησε τη φύση, ξέρει καλύτερα.

Σ' αγάπησα πολύ κι αυτό δεν αλλάζει. Ήταν από τις καλύτερες στιγμές. Πολύ αληθινές, ένιωσα την ευτυχία. Γίναμε ένα για να ανταμώσουν οι ψυχές το ανώτατο επίπεδο επίγνωσης. Ξέρω πως δεν θα ξαναζήσουμε μαζί αυτές τις στιγμές. Δεν ξεχνώ το παρελθόν, απλά το τιμώ. Ούτε εσένα θα ξεχάσω, έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται αυτό, είσαι στην καρδιά μου και δεν θα βγεις ποτέ από εκεί. Θα είμαι δίπλα σου σαν μια σκέψη που δεν σβήνει. Στον λαμπρό ουρανό που θα αντικρίζεις τις νύχτες του καλοκαιριού. Στα λόγια που θα ακούς στα πρωτόγνωρα παγκάκια. Στις αλήθειες και στα ψέματα που θα προσπαθήσουν να σου πουν.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Δίπλα στην λίμνη

Λίγο πριν πέσει το σκοτάδι,

δίπλα στην λίμνη περπατώ

και σκέφτομαι όλα εκείνα,

που τα πουλιά δεν ξέρουν.

Η ψυχή μου σαν τον αέρα

γυρίζει τριγύρω λες και θέλει

να φτάσει τα σύννεφα και να χαθεί

όπως το φως του ήλιου.

Που σιγά σιγά δύει 

ανάμεσα από τα βουνά

και ταξιδεύει σε άλλους κόσμους

μακρινούς και άγνωστους 

μα τόσο ίδιους.

Ο πόνος σπαρταράει 

σαν τα ψάρια που ξεπηδούν

από το νερό και ξανά βουτάνε

πίσω στον δικό τους χώρο.

Αλλά ο πόνος μένει πάντα εκεί,

από την αρχή μέχρι το τέλος,

άλλες φορές βουβός

κι άλλες φορές λέει τα πάντα,

χωρίς να το θες.

~ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ