Στη διαδρομή του ήλιου

Στέκομαι στο προαύλιο της επιθυμίας…

Αγναντεύω…

έναν απέραντο ωκεανό ερεθισμάτων.

Αφήνω για λίγο το βλέμμα

να ταξιδέψει στη γαλήνια ουτοπία,

μα γυρίζει πίσω

έχοντας ατενίσει απρόσμενους προορισμούς.

Τόσο δύσκολες οι αγκαλιές

Κλειστή η πόρτα
κι εγώ απ έξω
να περιμένω να φανείς.
Τόσο δύσκολες οι αγκαλιές.

Κλειστά τα μάτια
κι όμως με βλέπεις,
μα το κενό μας μεγαλώνει.
Τόσο δύσκολες οι αγκαλιές.

Κλειστά τα φώτα
μες στο σκοτάδι
έχει χαθεί κι άλλη αγάπη.
Τόσο δύσκολες οι αγκαλιές.

Κλειστό το στόμα
και σου φωνάζω,
θέλω ακόμα ένα φιλί.
Τόσο δύσκολες οι αγκαλιές.

Κλειστά μυαλά
που δεν ανοίγουν
κι έχουν για ελπίδα
ένα παιδί.
Όμως κι η μοίρα τους ρωτάει:
Γιατί φοβάσαι την αγκαλιά;

~Άγγελος Μητσόπουλος

Κριτική για το "Μάθε, ζήσε, χτίσε"

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, από μένα για την ζεστή σου παρουσία απόψε κοντά μας, στην Νέα Σμύρνη. Εύχομαι όλα τα όνειρά σου να γίνουν πραγματικότητα, και τα λόγια που έχεις ζωγραφίσει μέσα στο βιβλίο σου, να γίνουν στόχος ζωής, που θα βοηθήσουν πολλούς ανθρώπους, να ξεφύγουν από την θλιβερή καθημερινότητα. Δεν πρόλαβα να διαβάσω πολλά μέσα σε μία ώρα, αρκετά όμως, για να καταλάβω, ότι είσαι ένας Άγγελος, που απλά έχει όνειρα, για ένα καλύτερο αύριο για τους συνανθρώπους του!!!

Ταξιδεύοντας προς το αύριο, από τότε που γεννήθηκα, έμαθα την ζωή, έξω μακριά από τα σχολεία, από τα τυπικά διδαγμένα μαθήματα. Έμαθα την πραγματική ζωή, μέσα από την δική μου ύπαρξη και των άλλων ανθρώπων. Διάβασα στα μάτια της την αγάπη, ή την απόρριψη. Οχι απέναντι σε μένα απαραίτητα, αλλά απέναντι σε ότι μας έχει χαρίσει ο Θεός. Συμβιβάστηκα με πολλά, με όλα αυτά που θεώρησα, ότι θα γινόντουσαν μάθημα ζωής σε μένα για να το μεταδώσω αργότερα στα ίδια μου τα παιδιά.

Λέξεις ικμάδας...

Όταν έχεις ένα όνειρο, πρέπει να το κυνηγάς, να εκπέμπεις ζωτικότητα, προσπαθώντας να φτάσεις στη κορυφή της ζήσης. Είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα που νιώθεις, όταν τα όνειρά σου γίνονται πραγματικότητα. Ένα τέτοιο όνειρο, είναι η Ικμάδα… η οποία αποτελείται από βιώματα, ιδέες και γεγονότα που έχω βιώσει στη διαδρομή της ύπαρξής μου. Είναι ίσως, η αφορμή για να βρεθούμε όλοι μαζί και να επικοινωνήσουμε. Όλο αυτό που συμβαίνει, πηγάζει από την επιθυμία μου, να αλλάξω τον κόσμο και να βελτιωθεί η ζωή όλων μας. Επιθυμώ, να βοηθήσω ανθρώπους, ώστε  να ξεκινήσουν τον δικό τους αγώνα. Τη δική τους ζωή, μέσω της δύναμης της ψυχής τους. Ο Γκάντι είχε πει «Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.» Αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι, αλλαγές… να αγαπάμε πραγματικά, να βοηθάμε κάποιον που έχει ανάγκη την αρωγή μας. Να διαβάζουμε βιβλία, ώστε να παίρνουμε ιδέες από τη σοφία που αποτυπώθηκε στις σελίδες τους, ανά τους αιώνες. Τριάντα λεπτά μελέτης την ημέρα θα φέρουν μια τεράστια και υπέροχη διαφορά στη ζωή σας, επειδή πολύ σύντομα θα αρχίσετε να ανακαλύπτετε τα απέραντα αποθέματα της γνώσης που είναι στη διάθεσή σας. Έχουμε ανάγκη από επικοινωνία, έχουμε ανάγκη από την επαφή με τη φύση ώστε να βυθιστούμε στη γαλήνη της. Δυστυχώς όμως, δεν αφήνουμε τα συναισθήματά μας να εκφραστούν. Ας χορέψουμε, ας τραγουδήσουμε, ας γελάσουμε, ας διοργανώσουμε ένα δείπνο, ας αθληθούμε… Πόσοι έχουμε αφεθεί στη βροχή;

Το αίσθημά σου, το μεγάλο

 Τους λες τι νιώθεις

κι αυτοί τρομάζουν

με αντιθέσεις

σε δοκιμάζουν.

Δεν σε πιστεύουν

αν πεις το άλλο

το αίσθημά σου

το πιο μεγάλο.

Να λες τι νιώθεις

και ας, σε καίνε

κλεμμένες λέξεις

ασ' τους να λένε.

Και βλέπεις άλλα

που δεν τα είπα

και σκέψεις κάνεις

από συνήθεια.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Φοβήθηκες

Σου έδωσαν να παίξεις ρόλους,
σου είπαν να επινοήσεις δικά σου γνωμικά,
αλλά δεν άρθρωσες λέξη.

Φοβήθηκες…
να βάψεις τα μάτια σου με μολύβι,
όμως δεν φοβάσαι…
να γράφεις στους τοίχους κλεμμένα λόγια.

Φοβήθηκες…
να κοιτάξεις στα μάτια τον κομπάρσο,
αλλά δεν δίστασες
να σφραγίσεις την πόρτα στα έφηβα σμήνη.

Φοβήθηκες…
να κλάψεις για την αγάπη,
όμως δεν αισθάνθηκες ενοχές
όταν χλεύαζες τη δυστυχία του τρελού.

Δεν έπαιξες το σενάριο της ζωής με πάθος,
απλώς άρπαξες έτοιμες ιδέες.
Και μετά απ’ όλα αυτά
απαιτείς να λέγεσαι άνθρωπος.

~Άγγελος Μητσόπουλος

Λόγια ποιητών

Κάνω παρέα με τ’ αστέρια,

μιλάμε για ώρες χαμηλόφωνα,

μη μας ακούσει το φεγγάρι

και πληγώσει τη νύχτα,

γιατί κι η σιωπή προδίδει.